Niets nieuws....

Want, ik heb weinig te melden op quiltgebied! Ik ben wel met iets bezig, maar dat kan ik niet laten zien. Dus dacht ik, mwoah, laat ik dan wat larie melden;

 

Als ik vroeger, als kind, eens bij de huisarts in de wachtkamer zat, viel mij altijd een bepaald tijdschrift op; Arts en Auto... Goh, dacht ik dan, dat daar een tijdschrift voor bestaat. En, zijn alle artsen dan gek op auto's? Bestaat er ook een "Slager en Rijwiel"? Ja, de denkwereld van kind... Maar om eerlijk te zijn, ik snap de titel nog altijd niet! Affijn, toen Gijs aan Geneeskunde begon, schoot mij dat tijdschrift weer te binnen. Ik vroeg me af of het nog bestond, en natuurlijk heb ik er ook de nodige lolletjes om gemaakt! Vandaag haalde ik Gijs van de trein, en thuis opende hij zijn post;

Het bestaat nog!! Ik heb staan joelen en dansen in de kamer van puur jolijt! En, nog veel lolliger, het gaat bij mij in de brievenbus komen!! Zou het er dan toch nog van komen, dat een raadsel uit mijn kindertijd, nu eindelijk opgelost wordt?

Ik kreeg de volgende reaktie van Marcella, het raadsel is opgelost!!!;

marcella zei...

jij ook weer blij met je nieuwe 'glossy' :) weet je dat er afgelopen zomer een editie was die Arts en Fiets heette? De naam arts en auto stamt nog uit de jaren 20 van de vorige eeuw toen de VVAA autoverzekeringen aan artsen aanbood in de tijd dat er nog niet heel veel auto's op de weg waren. 

mijn oude weblog

Enige tijd geleden, zocht ik mijn oude weblog eens op. Ik plaatste een linkje in de rechter bovenhoek van dit blog. Zojuist zat ik zelf eens terug te lezen, een trip down memorylane... ik kwam onderstaand verhaaltje tegen, en dacht, kijken of ik het kan kopieëren naar dit blog.... et voila, enjoy:


17 februari 2011, WINTERDIP

WINTERDIP

Op deze foto staan 3 van mijn 4 huiskamer-ramen. Wat valt er op?

Ja! De dag is toch al aardig gevorderd en nog altijd zijn de rolgordijnen dicht! Dat komt zo; 's morgens heb ik zo mijn ochtendritueel van "kopje koffie, laptoppie aan, nog een kopje koffie". Ik zit daar dan heerlijk in mijn coconnetje, met de wereld nog lekker buitengesloten. Het openen van de rolgordijnen zit gewoon niet in mijn ochtendritueel. Daar komt nog bij, dat op een dag als vandaag, met de zon 's morgens vol op dat grote raam, ik geen zin heb geconfronteerd te worden met matglas… Ramen lappen zou een optie zijn, maar ik doe liever iets met andere lappen!
Toch zou het zo maar kunnen zijn, dat mijn buurtgenoten zich zo zoetjes aan zorgen gaan maken. Altijd maar die gordijnen dicht, gaat het wel goed daar op nummer 23? Ze gaan zich misschien afvragen wanneer ze me voor het laatst buiten hebben gezien. Jemig, zegt er eentje, ik heb haar voor het laatst gezien toen ze met, aan waanzinngheid grenzend fanatisme, de gevallen blaadjes bijeen stond te harken, dat was afgelopen herfst!! O mijn god, hoe hebben we het zo ver kunnen laten komen?? En hebben jullie dat gekke koudblauwe licht gezien? Sinds zondag is het elke avond aan! Andere buurtgenoten gooien ook een duit in het zakje; "als een schicht loopt ze snel een rondje met haar hondje, het arme beest heeft amper tijd om te snuffelen". Gek, het was altijd best een vrolijk mens, moeten we niet ingrijpen? Het mag duidelijk zijn dat hier sprake is van een zware winterdip? Ze zit blijkbaar avond aan avond voor die lichtbak die ze in huis heeft gehaald. Enkele dappere buurtgenoten besluiten dat het de hoogste tijd is om in te grijpen. Dit kan zo niet langer, voor je het weet wordt zo'n mens een gevaar voor haar omgeving.
Dingdong, daar gaat de bel. Gijs kijkt op vanachter zijn laptop. Wie kan dat zijn, verwacht jij iemand ma? Neuh, ikke niet, ik ben druk met mijn lapjes. Gijs opent nietsvermoedend de voordeur, om dan meteen aan beide armen naar buiten gesleurd te worden door de kinderbescherming. Snel wordt hij in een, met draaiende motor gereedstaande ambulance geduwd. Kosten noch moeite zijn gespaard, het gaat hier tenslotte om het welzijn van een kind! Ik ontworstel me ondertussen aan een berg lapjes, garen, boeken, beker koffie en mijn laptop, om te kijken wat al die commotie bij de voordeur te betekenen heeft. Er wordt geschreeuwd, Molly schiet naar boven, een buurvrouw valt flauw in mijn Buxushaag. OEI, bozer kun je me niet krijgen! Briezend, met schuim rond de mond, begin ik aan het onmens te trekken, nog steeds heb ik geen idee wat er allemaal aan de hand is. Ik probeer nog om Gijs te roepen, maar mijn roep wordt gesmoord door drie potige buurmannen, die zich op mij storten, teneinde de buurvrouw te ontzetten. Moeizaam draai ik mijn hoofd opzij en vang nog net een glimp op van de wegspurtende ambulance. Het is het laatste wat ik zie, voordat ik een prik voel en langzaam mijn grip op de werkelijkheid verlies…..
Dus wat ik me eigenlijk afvraag, is de aanschaf van zo'n daglichtlamp niet vragen op moeilijkheden?? En als je op last van de burgermeester wordt "opgenomen", mag je dan je lapjes meenemen??

• inSh

paneeltje

Ik kom tegenwoordig niet meer zo veel op Ebay, maar laatst vond ik toch iets, dat mijn hart sneller deed kloppen;

Het was erg moeilijk, om de juiste kleuren in een foto te vangen. De achtergrond is in het echt geen roze, maar lila! Het is maar een klein lapje hoor, ongeveer 50 x 80 cm. Ooo wat zou ik hier graag een hele rol van hebben! Het heeft ook nog eens een mooi chintz glansje! Aan de randen is duidelijk te zien, dat het ooit ingelijst is geweest. Volgens de verkoper, komt het uit het begin van de 19e eeuw.

Hier, op de hoek, staat al heel lang een bord, met de volgende tekst:

Zelfs van heeeel dichtbij, kon Scooby het niet lezen! Ik snap het wel hoor, het is heeel irritant als mensen de poep van hun hond niet opruimen!! Maarreh, ik heb die tekst nou wel gezien....
En dus, met een geleend krijtje (bedankt Ed en Elsbeth!) en een nat stukkie papier ging ik nog even de hondjes uitlaten na middernacht. Het viel nog tegen om de tekst een beetje weg te vegen, én ik had niet echt het lef om te wachten tot het bord droog was... Ik twijfelde een beetje over de nieuwe tekst. Onze buurt kent ondertussen een flinke hoeveelheid Te Koop borden, en "morgen open huis" leek me wel aardig. Of "morgen gratis koffie". Om me nou niet al te lang verdacht op te houden op de hoek, met drie honden, heb ik er snel dit van gemaakt;

"hondentrimsalon Boefie". Straks eens even kijken hoe het eruit ziet, nu het opgedroogd is. Hopelijk zijn de letters mooi wit geworden.... Gewoon een onschuldig geintje, mijn bijdrage om de herfst wat op te vrolijken!
Even een voetnoot: Ik dacht dat het niet nodig zou zijn, maar laat ik toch maar even melden dat ik me ook erger aan hondenpoep op straat. En ja, blijkbaar was het op de hoek zó erg, dat het bord nodig was. Ook ik loop met zakjes rond, voor het geval één van de drie nog moet op het laatste rondje. Mijn honden komen twee maal daags in het bos, en doen daar hun grote boodschap. Ik verwijder het zelfs nog van het fietspad! Kattenpoep vind ik ook vies, en als ik het vind, dan pak ik een tuinschepje, open de groenbak, en klaar is Kees, en wég is de kees! Eventuele vreemde hondendrollen volgen dezelfde weg, maar die vind ik minder vaak. Zo, dan ga ik nu even mijn handen wassen en weer met mijn lapjes spelen.
For my English readers; even from up-close, Scooby could not read the blackboard, The sign says: no dogshit on the sidewalk. It has been standing on the corner of my street for weeks now, and i think i have got the message. So, it was time for a new text. Now, i am a bit of a coward, so i waited until midnight and the neighbors would be asleep, took my dogs for a walk as an excuse, and changed the text to "dog-groomer Boefie". Just some innocent fun, to help us get through autumn! So in fact, i am doing these sorts of things to help people get over the "falling leaves", ánd to live up to the name of my blog, which translates to "fabrics and nonsense"
The fabric on top of this blog, is a piece of glazed percale that i found on Ebay recently. It was difficult to catch the true color in a picture. The background is not pink, but a lovely lilac.

Wilma, ben je daar?

 Bovenstaande foto, is speciaal voor jou, Wilma Nooy; Wilma vroeg zich laatst af, of Tamara en ik zusjes zijn? Nee, dat zijn we niet, maar zelfs mij was de gelijkenis opgevallen... Toen Tamara en ik, afgelopen zaterdag warempel hetzelfde truitje aanhadden, begon IK het zelfs eng te vinden! Aangezien Tamara ver weg, in Meppel is geboren, zal ik er maar van uitgaan, dat mijn vader geen scheve schaats heeft gereden.... Er zou een hoop kluunwerk aan te pas zijn gekomen!

Affijn, de arme man, een ander onderwerp! Afgelopen zondag hadden we een gezellig dagje in Hall, bij Bep! Ik had me natuurlijk weer in de tijd vergist, en was een half uur te laat... Geen probleem natuurlijk, maar wel dom. Ik had meteen een achterstand in te halen. Iedereen was al een eind op weg, met het maken van een beertje;

Dus huphup, snel aan de gang, stofjes uitkiezen, knippen, naaien. En geloof het of niet, mijn beertje kwam af;

Daar zit hij, links vooraan. Thuis heb ik er oogjes en dergelijke op getekend;

's Avonds heb ik zelfs nog een poging gedaan om hem van een broek te voorzien;

Met de broek was niets mis, maar aan de achterkant pastte het voor geen meter! Waarschijnlijk heb ik me bij het beertje niet geheel aan het patroon gehouden, tja, haastige spoed? Daarom heb ik het beertje nu "Obesibeertje" gedoopt!!

Tot slot nog een foto van Peppi, slapend in een onmogelijke houding;

Mijn leven.....

... in uitersten;
Aan de ene kant, heb ik dit;

en dit;

Allemaal lief en schattig...
Aan de andere kant echter, heb ik dit:

Een Landrover in onderdelen! De Landrover staat op de brug, om een olielekkage te verhelpen, tussen motor en versnellingsbak. Aangezien het chassis niet toelaat, dat de versnellingsbak naar onderen los komt, moet de hele meccanomikmak los. De garage ligt nu vol onderdelen, deuren, bodemplaten, tot de stoelen aan toe, en dat alleen voor een rubberen ringetje van 50 cent.... Maar wát ben ik blij dat ik besloten heb om dit klusje professioneel te laten doen, in plaats van op mijn eigen oprit! Kilo's zand en klei, doordrenkt van oude olie.... Bovendien is de garagehouder wél weer lief en schattig!! Hoho, kalm aan dames, hij is al getrouwd! Voor het eerst heb ik goed zicht op de hoofdreden, waarom ik voor deze Laro ging destijds; het nieuwe gegalvaniseerde chassis!! Dat zal nooit rotten! De vorige eigenaar heeft een fortuin uitgegeven aan die ombouw, maar kon niet met de bediening overweg. Uiteindelijk werd hij het beu, en verkocht de Laro voor een prijs, die niet in verhouding stond met zijn investeringen. Daar pluk ik dus de vruchten van! En met de bediening is niets mis, alles werkt perfect! Er staat een weekend offroad geplanned voor oktober. En het is zo heerlijk om in het terrein de grom te horen van de low-gear en de werking van 4-wheel te voelen! Je voelt dat de Laro dan in zijn element is, en dat voor een auto uit 1973!! Als hij straks weer lek-vrij is, ga ik er de hondjes mee uitlaten en kan ik de Yaris netjes houden. Nu was dat geen optie, aangezien ik overal vieze olievlekken achterliet, en dat is niet netjes. Hij heeft dus maanden stil gestaan op mijn oprit, met een emmertje eronder... En dan is dat chassis dus weer een fijn idee! Het enige wat kan roesten is de uitlaat en het bulkhead. De body is van aluminium. Nu de versnellingsbak open is, laat ik meteen de vitale delen daar vervangen. Dat is de grap van deze auto; een complete vervangingsset kost slechts zo'n 150 euro. Een deur is te vervangen voor zo'n 75 euro, dan heb je een idee....

continuous quilting...

Ik was een beetje moe van het patroon dat ik normaal gebruik,  bij machine-quilten; het zgn "meanderen":

Iets anders durfte ik niet! Maar nu heb ik toch de stoute schoenen aangetrokken... want ik heb toch zo'n geinig patroontje van internet geplukt! Ik hoop dat het een beetje te zien is, ik kreeg het niet helemaal scherp:

Het zijn blaadjes!! Ik word er helemaal blij van, het ziet er zo vrolijk uit! En dat komt mooi uit, want dit wordt een quilt voor een 5 jarig meisje.
Voor ideeën kun je op YouTube "free motion quilting" invoeren. Dit idee was van Frances Moore.

DR BERNARD

Zo, laten we weer eens wat bloggen... De scholen zijn weer begonnen, en zo ook Gijs met zijn studie biologie. Ik was me ondertussen aan het inwennen thuis, lege nest syndroom, terwijl Gijs zich de hele week in Utrecht bevond. En toen kwam er een mail uit Amsterdam.... Gijs was alsnog geplaatst voor geneeskunde! In Amsterdam!! Hij moest even wennen aan het idee, maar heeft besloten er voor te gaan, zo'n kans krijgt hij niet weer!! En dus is er veel veranderd in de afgelopen twee weken. Van geintjes over corduroy, sandalen en geitenharen sokken, ben ik naadloos overgeschakeld naar "Dr Bernard" van Bonny StClair. En natuurlijk val ik hem lastig met pijntjes en ander leed, vanzelfsprekend... Gijs is nu in het bezit van twee lab-jassen, een van Universiteit Utrecht, en een van Universiteit Amsterdam. Bovendien heeft hij een overbodig snijsetje voor biologie. Toen we laatst hier over de feestmarkt liepen, zag ik een stal met enorme keukenmessen. Kijk Gijs, snijsetjes voor geneeskunde!

Affijn, zijn er ook belangrijke dingen gebeurd de laatste tijd? haha, ja hoor! De Epiphyllum heeft gebloeid:

Ik ben natuurlijk naar Deventer geweest! Ik heb mijn Kaffe-en-andere-gekke-lappies-voorraad aangevuld:

Ik kocht in de winkel een mallen setje, genaamd Cox Wheel (je vind ze hier!) Daar ben ik mee aan het spelen, vandaar die gekke lappies;

Aangezien er (naar mijn idee) minder winkeltjes waren in de kerk, had ik tijd wat foto's van quilts te maken. Deze spraken mij aan:

Repro stars, van Inge van Koningsveld

Ijsselmeervogels III, van Marianne Akkerman - Jansen

Lady of the lake, van Willie Braam - Bosch

Fasetten, van Greetje Habing - Noordhuis